Egitim etkinliginde “Team Based Learning” “TBL” “Takım Çalısmasına Dayalı Ögrenme” (TDÖ) yöntemi kullanılacaktır. Egitim etkinliginde uygulanacak TDÖ yöntemi: TDÖ 5-7 kisilik takımlardan olusan egiticilerin yönetiminde bireysel ve takım düzeyinde ögrenmenin gerçeklesmesi için uygulamaya yönelik özel görevlerin bireyler ve takımlar tarafından yerine getirilmesini gerektiren bir ögretim stratejisidir.TDÖ’nün temel ilkeleri ve uygulanısı: TDÖ yapılandırmacılık ve sosyal yapılandırmacılık egitim teorilerine dayanır. Yapılandırmacılık (constructivism) teorisi; temelde ögrenenin bilgiyi daha önce ögrendikleri üzerine insa etmesi ve bu bilgiyi nasıl ve ne zaman yeniden yapılandıracagına karar vermesi ilkesine dayanır. Yapılandırmacı bakıs açısına göre egitici bilgi aktarıcı degil ögrenmeye yardımcı olan kisidir. Ögrenme önceki kazanılmıs bilgilere bagımlıdır, bu nedenle egitici ögrenen bireyin önceki kazanılmıs bilgilerini kullanmasını ve yeniden yapılandırmasını saglayacak uygun problemler, ödevler, olgular ve grup etkilesimleri olusturmalıdır. Yapılandırmacılık teorisine göre ögrenenin bilgiyi anlaması ve anlamlandırması sosyal etkilesim sürecinde olmaktadır. Ögrenen bireylerin sosyal etkilesimi bilginin kavranmasında temel bir role sahiptir. TDÖ’de temel hedef, sadece kuramsal bilginin ögrenilmesinden öte ögrenilen kavramların, bilgilerin mesleki yasamda karsılasılması olası problemlerin çözümünde kullanmasının saglanmasıdır.
Egitim etkinligimizde uygulayacagımız TDÖ, uygulaması 3 temel asamadan olusmaktadır.
1. Hazırlık
2. Hazır Bulunuslugun gösterilmesi
3. Uygulama
1. Hazırlık asaması
a) Egiticinin Hazırlıgı:
I. Egitimin amaç ve hedeflerinin belirlenmesi
II. Içerigin belirlenmesi ve modüllere ayrılması
III. Degerlendirme sisteminin olusturulması
IV. Performansın degerlendirilmesi için bireysel ve takım testlerinin önceden hazırlanması
V. Takımların olusturulması
Bir takımdaki ideal katılımcı sayısı 5-7 kisidir. Takımlar olusturulurken çesitlilik yani farklı katılımcı özelliklerinin bir arada bulundurulması esastır. Problem çözme tartısmalarında farklı görüslerin olumlu etkisi oldugu gerek grup dinamikleri çalısmaları gerekse egitim çalısmalarıyla gösterilmistir. Takımların olusturulmasında seçim katılımcılara bırakılırsa, insan dogası geregi kendine benzerlerle bir araya gelmeyi isteyebilecekleri düsünülerek takımların egitici tarafından rastgele belirlenmesi daha uygundur. TDÖ, ancak gruplar takım haline dönüstügünde basarılı olur. Egitici, takımları ilk belirlediginde onlar sadece birer gruptur. Birlikte çalıstıkça takım elemanları arasında karsılıklı güven gelisir. Ortak amaç ve hedef belirler, katıldıgı takım ile basarılı olacaklarına inanırlarsa takım olma sürecine girerler. Ideal bir takım çalısmasında, bireyler birbirlerinin fikirlerini anlamak için dinlemeli ve kendi fikirlerini yapıcı bir anlayısla savunmalıdır.
VI. Katılımcıların bireysel hazırlık döneminde yararlanabilecekleri kaynakların belirlenmesi.
VII. Uygulama asamasında kullanılacak problem, olgu ya da klinik durumların ve bunlarla
ilgili takımlara verilecek görevlerin belirlenmesi.
VIII. Katılımcılarla bir araya gelerek amaç ve hedeflerin, isleyisin, degerlendirme sisteminin,
kaynakların tanıtımı.
Egitim etkinligi için egiticiler kendi alanları ile ilgili egitim materyalleri (video çekimleri, konu baslıklarına iliskin metinler ve kaynakça) hazırlayacaktır.
b) Katılımcının hazırlıgı
I. Katılımcılar kendilerine önerilen kaynaklardan yararlanarak, önceden belirlenen ve kendilerine bildirilen ögrenim hedeflerine yönelik bilgi ve/veya becerileri kazanmaya çalısırlar.
II. Katılımcıların egitim uygulamalarına hazır olarak gelmeleri temel kuraldır. Bunun için egitmenler, ögrenim hedefleri ile ilgili açık, anlasılır ve yeterli bilgilendirme yapmalı, kaynaklar önermelidir. Önerilen kaynakların katılımcıların literatür içerisinde kaybolmalarını engelleyecek düzeyde olması önemlidir.
III. Beceri egitimleri için web aracılıgıyla ulasılabilen, becerinin nasıl yapıldıgını gösteren video çekimleri kaynak olarak gösterilebilir. Katılımcıların bireysel çalısma hedeflerine ulasabilmeleri için yeterli zaman ayrılmıs olması, önerilen kaynaklara ulasımının saglanması ve hedeflerin katılımcılar tarafından dogru olarak anlasılmıs olması sarttır.
2. Hazır bulunuslugun gösterilmesi asaması
Katılımcıların bireysel çalısmalarını takiben sınıfta bir araya geldikleri ilk asamadır. Bu asamada katılımcıların planlanan egitim uygulamasını en yüksek verimlilikle yapabilecek düzeyde olup olmadıklarının degerlendirilmesi ve eksiklerin belirlenerek tamamlanması amaçlanmaktadır.
Hazır bulunuslugun gösterilmesi birbirini izleyen 3 bölümden olusur.
a) Bireysel hazır bulunusluk sınavı (BHBS): Genellikle 10-15 dakika içerisinde tamamlanabilecek, ögrenim hedeflerindeki ana kavramların katılımcılar tarafından anlasılıp anlasılmadıgının sınandıgı, çogunlukla çoktan seçmeli soruların kullanıldıgı bir sınavdır. Sorular çok detaya inmeden hazırlanmalı, ancak bir sonraki asamada tartısmayı tetikleyecek kadar da zorluga sahip olmalıdır. Her katılımcı kendine ait sınav kagıdını doldurup egiticiye teslim eder.
b) Takım hazır bulunusluk sınavı (THBS): BHBS’yi takiben katılımcılar, önceden belirlenmis olan takım arkadaslarıyla bir araya gelir ve aynı soruları kitap, not gibi kaynaklara basvurmaksızın takım halinde tartısıp bir karara varırlar ve yanıtlarını THBS cevap kagıdı üzerinde belirtirler. Burada genellikle, tüm seçeneklerin üzerlerinin kazınabilir bir materyalle kaplı oldugu ve dogru yanıtın kazınan materyalin altında önceden isaretlenmis oldugu cevap anahtarları kullanılmaktadır. Takımlar üzerinde anlasmaya vardıkları seçenege ait kısmı kazırlar, eger yanıtları dogruysa kazınan kısımda yanıtın dogrulugunu gösteren bir isaret çıkar, eger yanıt yanlıs ise kazınan kısım bos görünür ve takım bir baska seçenegi tartısmaya baslar. Dogru yanıtı bulana kadar gerekirse tüm seçenekleri kazımak gerekir. Takımlara anında geribildirim saglayan bu cevap anahtarlarının egitici için avantajı ise takımların bir sorunun dogru cevabını kaçıncı denemede bulduklarının bir bakısta belirlenebilmesine olanak tanımasıdır. THBS takım elemanlarının birlikte çalısma ve karar verme becerilerini gelistirmeleri için de yararlı bir süreçtir.
c) Itirazlar ve geribildirim: THBS sonrasında egitmen dogru yanıtlar ve takımların performansı hakkında bilgilendirme yapar. Takımların bazı soru yapılarına ve dogru yanıtlara itirazları veya alternatif dogru yanıtların da seçenekler arasında bulundugu yönünde iddiaları olabilir. Bu durumda takımlardan iddialarını kanıta dayalı biçimde ve yazılı olarak savunmaları beklenir. Itirazlar bireysel degil takım düzeyinde yapılır ve bu amaçla itiraz formları kullanılabilir. Bazen egiticiler tarafından anında tartısma tercih edilip, itirazlar sözel olarak da alınabilmektedir. Yapılan itirazların haklı bulunabilmesi için takım tarafından temel kavramların anlasıldıgının, ancak sınav sorularında ya da önerilen kaynaklarda net anlasılamayan veya tutarsızlık gösteren noktaların varlıgının gösterilmesi gerekir. Itiraz haklı bulunursa, sadece itiraz eden takımın o soruyla ilgili yanıtı ile o soruya takımıyla aynı yanıtı vermis olan takım elemanlarının BHBS deki yanıtı dogru sayılır. Itiraz haklı bulunsa bile, itiraz etmeyen takımların ve bireylerinin THBS ve BHBS puanlarında bir degisiklik yapılmaz. Bu yaklasım itiraz mekanizmasını esaretlendirmekte ve itiraz için katılımcıların ana kavramları tekrar gözden geçirmesini, bilgiyi pekistirmesini saglamaktadır. Bu amaçla BHBS ve THBS sırasında kullanımı yasak olan kitap, not gibi kaynakların bu sınavların bitiminde itiraz için açılmasına izin verilir. Egitmen sınıfın genelinde eksiklik hissettigi alanlarda veya yanlıs anlasılan noktaları düzeltmek için kısa bilgilendirmeler ya da konuyu toparlayan önceden hazırlanmıs bir özet sunum yapabilir.
d) Uygulama asaması: Ilk iki asamada kazanılan kavramsal bilgilerin kullanılmasına olanak tanıyan asamadır. Bu asamada konunun genel olarak degerlendirildigi bir tartısma oturumu, olgu çalısması ya da uygulama gibi önceden belirlenmis bir ya da daha fazla sayıda yöntem yer alabilir. En çok tercih edilen yöntem problem çözme çalısmalarıdır. Uygulama asamasında takımlar aynı salonda, birbirlerini görebilecek ve duyabilecek mesafede çalısırlar. Çalısma süresince takım elemanlarının bir arada olması gerekir. Uygulama asamasında, takımların yerine getirmesi beklenen görevler her takım için aynı olmalı ve önceden belirlenmelidir. Verilen görevler hem ögrenme düzeyini hem de takımların gelisimini destekler özellikte olmalıdır. Bu amaçla takım içi etkilesim gerektiren görevler tercih edilmelidir. Takımların ögrendikleri temel kavramları kullanarak karmasık problemleri çözmeleri ve kararlarını basit biçimde ifade etmeleri gerektiginde genellikle ideal bir takım içi etkilesim ortaya çıkmaktadır. Karar verme sürecini gerektiren görevler verildiginde katılımcılar çogunlukla birbirleriyle tartısarak karara varmaya çalısırlar. TDÖ’nün en zorlu kısmı olarak bilinen takım görevlerinin belirlenmesi ve yürütülmesi
asamasında 4 S kuralı olarak tanımlanan su noktalara dikkat etmek gerekir:
a) Görevler katılımcıların ögrendikleri kavramları kullanmalarına yönelik anlamlı (significant) bir problemin çerçevesinde sekillenmeli,
b) Sınıftaki tüm katılımcılar aynı (same) problem üzerinde çalısıyor olmalı,
c) Katılımcılar ögrendikleri kavramları kullanarak kesin ve özgün (specific) bir seçim yapmalı
d) Takımlar seçimlerini es zamanlı olarak (simultaneously) açıklamalı. (Egitim süreci yukarıdaki noktalara uygun yasanan önemli koplikasyonlar ve komplikasyonların yönetimine dair örnek olgular seçilerek yürütülecektir). Egitimin etkinliginin degerlendirilmesi geri bildirim verilmesi ve egitimin ssonlandırlması. Takımların yerine getirdikleri görevlere yönelik geribildirim verilmeli ve özellikle anlasılamayan noktalar mutlaka tartısılmalı ve açıklanmalıdır. Modül sonunda bir genel tekrar oturumu yapılıp modül boyunca neler ögrenildiginin ve nasıl yol alındıgının açıklanması, halen eksiklik hissedilen noktalar varsa bir kez daha üzerinden geçilmesi yararlı olabilir. Takım çalısmasına dayalı ögrenme sürecinde katılımcılara, gerek hazır bulunuslugun gösterilmesi asamasında yapılan BHBS ve THBS sonrasında, gerekse uygulama asamasında gruplar kendilerine verilen görevleri yerine getirirken hızlı ve düzenli geri bildirimler vermek egiticinin önemli sorumluluklarından birisidir. Geribildirim ögrenmenin garanti altına alınması için oldugu kadar takımların gelisimi için de yararlıdır. Katılımcıların da içinde bulundugu takıma, tamamlamak zorunda oldugu ise ve sürdürmek zorunda oldugu iletisim ortamının gerekliliklerine karsı sorumlulukları vardır. Bu sorumluluk nedeniyle bireysel hazırlık sürecinin etkili geçirmeleri, içinde bulundukları takıma aktif katkıda bulunmaları ve uygulama asamasında, ekip ve bireysel olarak en az beklenen düzeyde performans sergilemeleri beklenmektedir. Bireylerin takımlarına verdigi katkı düzeyini belirlemek için akran degerlendirme yöntemi kullanılır. Degerlendirilmesi beklenen katkı biçimleri arasında; takım çalısması için bireysel hazırlık düzeyindeki yeterligi, takım tartısmalarına olumlu katkı ve takımdaki diger katılımcıların katkılarına deger verme ve katkıda bulunmaları için takım arkadaslarını cesaretlendirme sayılabilir. TDÖ yöntemi kullanılarak ögrenen merkezli bir egitim planlanmıs bulunmaktayız. Bu egitim yöntemi eriskin egitiminde oldukça etkin bir yöntem olup memnuniyet ve akılda kalıcılıgı da literatürde arastırmalarla gösterilmistir. Egiticilerin kendi alanları ile ilgili hazırladıkları egitim materyalleri (video çekimleri, hazırlanmıs metinler ve kaynakça) hazırlanmaları için egitimden 20 gün önce katılımcılar ile paylasılacaktır.
Son güncelleme : 18.02.2026 16:31:18